Mała dziewczynka siedzi przy stole, niewinnie bawiąc się łyżeczką i patrząc na mamę.
„Mamo, kiedy byłaś w pracy, do domu weszła obca kobieta”.
Mama, zajęta pakowaniem zakupów, nagle milknie.
„Obca kobieta? Zobaczymy, jak tata wróci”.
Ton jest suchy, ale dziewczynka obojętnie wzrusza ramionami.
Kilka godzin później przychodzi tata. Właśnie odłożył teczkę, gdy mama spojrzała na niego ze skrzyżowanymi ramionami, jakby szykowała się do kłótni.
„No to powiedz tacie, co mi wcześniej powiedziałaś” – pyta dziewczynkę.
Dziewczynka zerwała się z krzesła podekscytowana.
„Tato, tato, tato!” Była prześliczna i miała na sobie lśniącą czerwoną sukienkę. Powiedział, że przyjdzie, żeby pomóc ci znaleźć... twoje dokumenty?"
Ojciec jest sparaliżowany szokiem. Jego twarz blednie i zaczyna się jąkać:
"Yyy... dokumenty, masz na myśli?"
Ten typ zagadki opiera się na dobrze znanym triku: wykorzystuje nasze automatyczne procesy myślowe. Gdy tylko przeczytamy „1975”, nasz mózg automatycznie kojarzy tę liczbę z rokiem. To normalne: spontanicznie kojarzymy ten typ liczby z datą. I tu właśnie tkwi problem!
Bo w rzeczywistości nic nie wskazuje na „1975” jako rok. To tylko interpretacja... i wszystko od niej zależy.
Jakie jest więc rozwiązanie?
Kobieta rzeczywiście urodziła się i zmarła w 1975 roku... ale nie w 1975 roku. Urodziła się w pokoju szpitalnym (lub innej instytucji) w 1975 roku. I zmarła w tym samym pokoju w 1975 roku, w wieku 22 lat.
Tak, to proste i pomysłowe.
Więc Zagadka opiera się wyłącznie na niejednoznaczności liczby. Doskonale ilustruje naszą tendencję do „interpretowania wszystkiego” liniowo, zgodnie z naszym utartym sposobem myślenia. Piękny przykład tego, co nazywamy myśleniem lateralnym!
Zobacz resztę na następnej stronie
